Dinsdag 8 mei speelde het derde tegen Voorschoten’97 om 20.30 uur na een warme zomerse dag. De heenwedstrijd was gewonnen door Voorschoten, maar na de resultaten van afgelopen weken en puntverlies bij zowel Ariston’80 als Scheveningen, moest Scheveningen winnen om een eventueel kampioenschap in eigen hand te houden. In de stand vooraf staat Scheveningen 3 op de tweede plaats met 39 punten, achter koploper Ariston’80 (40 punten) en beide 17 wedstrijden gespeeld.

De wedstrijd werd begonnen zonder Dennis die werd vervangen door Mitchel. Scheveningen begon goed aan de wedstrijd en zette Voorschoten onder druk waar zij veel moeite mee hadden, wel was te zien dat Voorschoten een aantal snelle en vaardige spelers in de voorste gelederen heeft.

Na ongeveer tien minuten was het Ruud die een teruggetrokken halfhoge voorzet van links van Mitchel miraculeus in de verste kruising schoot, 0-1. Aan de kant was er flinke discussie of het nou wel of geen “bewussie” was.

Kort hierna was het wederom Mitchel die de achterlijn zocht en voor gaf. Via de keeper belandde de bal voor de voeten van Maurice die niet twijfelde en binnen schoot, 0-2. Hierna leek Scheveningen wat gas terug te nemen en Voorschoten kwam in hun spel om de bal rond te laten gaan en hun snelle voorhoede weg te sturen vanaf het middenveld. Al snel maakten zij hieruit de aansluitingstreffer en kort voor rust werd het zelf 2-2. De teleurstelling en onvrede was van de gezichten af te lezen toen de kleedkamer werd opgezocht voor de rust en er het nodige kon worden besproken en rechtgezet.

Scheveningen begon goed aan de tweede helft en kreeg wat kleine kansjes, maar had weer het betere van het spel en Voorschoten probeerde het met snelle uitvallen. Binnen 10 minuten kreeg je het idee dat Scheveningen door kon gaan drukken, maar niets was minder waar. Uit een snelle omschakeling waarbij de grensrechter vlagde voor buitenspel, maar de scheidsrechter het hier niet mee eens was, kwam de bal voor de voeten van de handige middenvelder van Voorschoten die onberispelijk raak schoot in de verre hoek, 3-2.

Scheveningen was teleurgesteld en had moeite om weer in het spel te komen, maar met veel inzet en geholpen door diverse verse wissels werd er veel druk gezet op de Voorschotense verdediging door de lucht die vrij gemakkelijk standhield. Toch werd er de kracht gevonden om er nogmaals een schepje bovenop te doen en de tegenstander te proberen murw te beuken met aanval op aanval. Het risico van dit spel werd ook vrij duidelijk, want Voorschoten bleef er snel uit komen en was af en toe zeer gevaarlijk ondanks dat de resterende verdedigers de meeste directe duels wonnen. Waarbij vooral Mike hoofdpijn moet hebben gehad van het aantal ballen wat hij wegkopte of op andere wijze weg werkte.

Met nog iets meer dan twintig minuten te spelen, kreeg een speler van Voorschoten een rode kaart na schelden. Het overtal wat Scheveningen nu had, leidde niet in een veranderend spelbeeld, Scheveningen nam nog meer risico, maar dit leidde niet tot zeer grote kansen. Eigenlijk was het Voorschoten wat gevaarlijker werd met een man minder. Scheveningen bleef het op alle mogelijke manieren proberen en met nog tien minuten te spelen was het Brian die loeihard op de paal schoot vanuit de 16. Er volgden een hele rits aan corners, vrije trappen en inworpen om de 16 van Voorschoten, maar het was Patrick B die Scheveningen in leven hield door een één op één duel te pakken met de Voorschotense aanvaller. Opluchting bij de groen zwarten (tijdens deze wedstrijd de blauwen) die stug bleven doorwerken en de bal voor het doel in te brengen aan de andere kant, vijf minuten voor tijd resulteerde dit eindelijk in het gewenste resultaat via een scrimmage en een wirwar van benen kon de bal langs de keeper worden getikt, 3-3.

Opluchting en nog meer energie om de laatste minuten alles te geven om nog de gewenste winst binnen te halen. Het recept bleef hetzelfde en leidde wederom weer in corners en vrije trappen. Achterin hielden Mike en Danny de boel dicht en werd zo snel mogelijk de aanval gezocht. Ondertussen was de laatste minuut aangebroken en werd de bal wederom nog maar is voor de goal geslingerd. De bal kwam terecht bij de tweede paal en werd weer voor gebracht waar de bal via Brian voor de voeten van Mitchel terecht kwam die hard en hoog binnen schoot, 3-4. Wat een ontknoping!

Mitchel leek bij de goal buitenspel te staan, waar laat voor werd gevlagd en de scheidsrechter wilde hier niets van weten en keurde de goal goed. Bij Voorschoten waren ze woest op de scheidsrechter wat nog zorgde voor fikse discussies op het veld, niet netjes maar ook te begrijpen als je in de laatste minuut verliest.

Het derde stapte een halve minuut later als winnaar van het veld en kon eigenlijk niet zo goed geloven wat er zich de afgelopen 90+15 minuten had plaatsgevonden op Sportpark Adegeest. Het doel was bereikt en de drie punten zijn binnen. Door het oog van de naald, maar nog twee competitiewedstrijden, 19 mei tegen Loosduinen en wanneer deze wordt gewonnen volgt op 26 mei de finale om het kampioenschap tegen de concurrent Ariston’80 die nu een achterstand hebben van twee punten met een wedstrijd minder gespeeld.

Zaterdag zullen zij aantreden tegen Ter Werve en de wedstrijd zal flink worden gevolgd vanuit Newcastle. Waar het derde donderdag naartoe vertrekt voor een vierdaags trainingskamp met een groot gevolg van bekende Scheveningse coryfeeën. In deze stemming zal dit niet geruisloos voorbijgaan. Naast de gezelligheid zal er ook een wedstrijd worden gespeeld tegen een lokale tegenstander.

Het was een enerverende zomerse dinsdagavond voor alle betrokkenen en de toeschouwers die de moeite hadden genomen om de heren aan te moedigen. Volgens de voorzitter van SVV Scheveningen zelfs een die je niet had willen missen!

Volgende wedstrijd 19 mei op Houtrust: Scheveningen 3 – Loosduinen 2 om 13.00 uur.